आज लोकतन्त्र जिन्दाबाद् भन्ने नाराले पुरै city घन्कियेको छ। राजा ले parliament reinstate गरे पछि देशमा शान्ति को आश् जागेको छ। Last 19 days म Government ले जति दमन् गर्न खोज्यो तेस्को लागि त दोशि हरु लाइ जति नै सजाय दिये पनि थोरै होला। आन्दोलन्कारि लाइ गोलि हानेर लडाउने अनि लडेको मान्छे लाइ ५-७ जनाले लाठि charge गरेको सुन्दा देख्दा त जस्को पनि रगत् उम्लिन्छ।
पुरै देश् आन्दोलन् मा होमियेको बेलामा मलाइ फेरि अर्को tension पनि थियो, Toefl को। एक् पतक् test postpone भये पनि अर्को पटक् पनि आन्दोलन् कै दिन् मा पर्यो। १:३० घन्टा हिडेर without preparation(time जति सबै आन्दोलन मै बिथ्यो) test दिन जानु पनि पिडा नै थियो तर पनि देश् को लागि साथि हरु ले कत्रो कत्रो sacrifice गरिराहेका छन् मेरो लागि त यो केहि पनि होइन भन्नि सोच्दै टेस्ट् दिये, २१७-२७३ को range देखायेको छ। राम्रै भयो त्यो circumtances मा।
सर्कार् ले curfew पनि दिन् दिनै लगायेको थियो, curfew पनि नाम् मात्रै को बनाई दियेका थिये जनताले। त्यो curfew त खलि सर्कारि दमन कान्तिपुर् TV ले broadcast गर्न नपाओस् भनेर मात्रै लगायेको जस्तो थियो। Curfewले गर्दा हामि ६ दिन् चाहि अफिस आयेनौ। आज बल्ल office आयेको त्यो पनि सबै जना ले बधाइ साटा साट गर्दा गर्दै, रमाइलो गर्दा गर्दै काम् गर्ने mood नै बनेन।
ठिकै छ, अब नेत हरु लाइ ठुलो responsibility आइ लागेको छ। धेरै काम् गर्नु छ उनि हरुले। त्यो १९ दिन् दमन् गर्ने हरु लाइ कार्बाहि गर्ने अनि देश् लाइ longterm peace तिर लैजाने काम् अब नेता हरु को हो जस्तो लाग्छ मलाइ।